FMEA'da her hata türü üç eksende 1-10 arası puanlanır: hatanın etkisi ne kadar ağır (Şiddet), ne sıklıkla oluşuyor (Olasılık) ve mevcut kontrollerle yakalanabiliyor mu (Tespit). Üçünün çarpımı risk öncelik sayısını verir.
RPN'in bilinen zayıflığı, farklı kombinasyonların aynı sayıyı üretmesidir: 10×2×5 ile 2×5×10 aynı 100'ü verir ama biri müşteri güvenliğini tehdit eden, diğeri kozmetik bir hatadır. Bu yüzden S×O kritikliği ayrıca gösterilir ve şiddeti yüksek hatalar RPN eşiğinden bağımsız ele alınır.
AIAG-VDA 2019 FMEA el kitabı bu nedenle RPN yerine AP (Action Priority) tablosunu getirdi: S, O ve D kombinasyonları Yüksek/Orta/Düşük öncelik olarak sınıflandırılıyor. RPN hâlâ yaygın kullanılıyor ama yeni projelerde AP tablosu esas alınmalıdır.
Aksiyon sonrası yeniden puanlama yapılırken şiddet nadiren düşer — hatanın etkisi tasarımla ilgilidir. İyileştirme genellikle olasılığı (proses) veya tespiti (kontrol) düşürerek gelir.
FMEAOlası hata türlerini sistematik biçimde listeleyip risk düzeyine göre önceliklendiren önleyici kalite yöntemi.Sözlükte detaylı bilgi → · RPNFMEA'da şiddet, olasılık ve tespit puanlarının çarpımıyla bulunan ve aksiyon önceliğini belirleyen sayı.Sözlükte detaylı bilgi →